Filozof Ağaç

 

 Kamburuyla yaslanırdı ormanda uzanan güneşe, ağaç

Utangaç bir sevincin muhayyilesiyle düşünürken

Aşk çoğalıyordu Havana’daki Nazım’ın iniş haberiyle

Mutluluğun resmini  yapamayan şair,

Resmini çizecekti aşkın az sonra

 

Sürgün olmayacaktı  tuvallerinde ressamın

Soyutlamıştık sürgünlerden eskizleri

Umutlar özgürlüğe dolanacaktı resimlerde

Unuttuklarımızı gizleyerek

Seslenerek  yağmura

Sessiz kal diyecektik  paslanmış devrim salıncaklarında

 

Ey özgürlük!

Güneşe sarıl,  suskun gökkuşağının rıhtımında

Santa Clara’yı düşün sonra

Küba’yı sayıkla gün batımlarında

 

Niçin duruyorsunuz öyle

İçin akan cemreleri  gözlerinden  ağacın

Çin Seddi’ne karşı fısıldayın adını özgürlüğün ilelebet

İçsel bir dokunuş hışırtısıyla

Nedensiz bir cevap bulana kadar…

 

Kimler akıp gitti öyle

Fotoğrafına bakmadan özgürlüğün

Nereye dokunuyorlardı sebepsiz yere

Yıldız mı kaydı  yoksa

Neden hep düşünüyor ağaç 

Tutun ağacı kollarından

Ve ‘’kırın zincirleri’’

Tanrı indi yeryüzüne!..

Yazarın Diğer Yazıları

YAPILMIŞ YORUMLAR

henüz yorum yapılmamış...

Yorum Yaz / Bilgi Ekle

Yorumunuz (yazınız) editörlerimizce indelendikten sonra burada yayınlanacaktır...

Adınız/Soyadınız *

E-mail adresiniz

Yorum Detayı *